Vedic heritage (વૈદિક વારસો)

વૈદિક વારસો

કામસૂત્રના પ્રારંભિક પાયા હિન્દુ ધર્મના વૈદિક યુગના સાહિત્યમાં જોવા મળે છે . ^{[ 44 ] [ 45 ]} વાત્સ્યાયન લખાણના શ્લોક 1.1.9 માં આ વારસાને સ્વીકારે છે જ્યાં તેણે શ્વેતકેતુ ઉદ્દાલકને " કામસૂત્રના પ્રથમ માનવ લેખક " તરીકે નામ આપ્યું છે. ઉદ્દાલક એ પ્રારંભિક ઉપનિષદિક ઋષિ (વિદ્વાન-કવિ, ઋષિ) છે, જેમના વિચારો બૃહદારણ્યક ઉપનિષદમાં જોવા મળે છે જેમ કે વિભાગ 6.2, અને ચાંદોગ્ય ઉપનિષદ જેવા કે શ્લોકો 5.3 થી 5.10 સુધી. ^[ ૪૪ ] આ હિંદુ શાસ્ત્રો 900 બીસીઇ અને 700 બીસીઇ વચ્ચે વિવિધ રીતે તારીખના છે, ઈન્ડોલોજિસ્ટ અને સંસ્કૃત વિદ્વાન પેટ્રિક ઓલિવેલે અનુસાર. આત્મા (સ્વ, આત્મા) અને બ્રહ્મના ઓન્ટોલોજીકલ ખ્યાલ જેવા અન્ય વિચારોની સાથે , આ પ્રારંભિક ઉપનિષદો માનવ જીવન, પ્રવૃત્તિઓ અને અસ્તિત્વની પ્રકૃતિની આંતરિક પૂજાના સ્વરૂપ તરીકે ચર્ચા કરે છે, જ્યાં લૈંગિકતા અને સેક્સને ધાર્મિક સ્વરૂપમાં મેપ કરવામાં આવે છે. યજ્ઞ વિધિ (બલિદાન અગ્નિ, અગ્નિ ) અને આધ્યાત્મિક દ્રષ્ટિકોણથી ભરપૂર: ^[ 44 ]

અગ્નિ - તે સ્ત્રી છે, ગૌતમ.
તેણીનું લાકડું વોલવા છે,
તેણીનો ધુમાડો પ્યુબિક વાળ છે,
તેણીની જ્યોત યોનિ છે,
જ્યારે કોઈ તેનામાં પ્રવેશ કરે છે, તે તેના અંગારા છે,
અને તેના સ્પાર્ક્સ પરાકાષ્ઠા છે.
તે જ અગ્નિમાં દેવતાઓ વીર્ય અર્પણ કરે છે,
અને તે અર્પણમાંથી એક માણસ ઉત્પન્ન થાય છે.

– બૃહદારણ્યક ઉપનિષદ 6.2.13, c.  700 બીસીઇ , ટ્રાન્સ.: પેટ્રિક ઓલિવેલે ^{[ 46 ] [ 47 ]}

ઈન્ડોલોજિસ્ટ ડીના મતે, ડોનિગર જે દૃષ્ટિકોણ સાથે સંમત છે, તે ઘણા પુરાવાઓમાંથી એક છે કે કામસૂત્રની શરૂઆત વૈદિક યુગના ધાર્મિક સાહિત્યમાં થઈ હતી, જે વિચારોને આખરે શુદ્ધ કરીને વાત્સ્યાયન દ્વારા સૂત્ર -શૈલીના લખાણમાં નિસ્યંદિત કરવામાં આવ્યા હતા. ^[ 45 ] ડોનિગરના જણાવ્યા મુજબ, આનંદ, આનંદ અને લૈંગિકતાને ધાર્મિક કૃત્ય તરીકે ઉજવવાનો આ દાખલો હિંદુઓના " ઋગ્વેદ તરીકે ઓળખાતા ધરતી, જીવંત લખાણ" માં શરૂ થયો હતો . ^[ 48 ] કામસૂત્ર અને સેક્સ, શૃંગારિકતા અને આનંદની ઉજવણી એ હિંદુ ધર્મમાં ધાર્મિક વાતાવરણનો એક અભિન્ન ભાગ છે અને તેના મંદિરોમાં ખૂબ પ્રચલિત છે . ^{[ 49 ] [ 50 ]}